فخر الدين كجوران رفتند و گفتند كه ملك شمس الدين كرت مرد جمع مىكند ، تا تو را بگيرد . برادر خود ملك عماد الدين را با صد و پنجاه مرد جنگى بفرستاد تا ملك شمس الدين را مفاجاء بگرفتند ، و بند كرده ، به حصار تكانه برد . بعد از هفت روز ملك عماد الدين كجوران پيش طاهر بهادر رفت و عرضه داشت ، كه ملك شمس الدين با سالى نويين تخلّف كرد و به تكانه درآمد و خلق تكانه را به بيعت خود درآورد و مرد سپاهى جمع گردانيد و عزيمت آن داشت كه بيايد و بر لشكر امير زند . او را گرفتيم و دربند كرد [ يم ] . اگر امير فرمايد ، او را با ملازمان او به قتل رسانيم . طاهر بهادر گفت : ملك ركن الدين خيسار دوست من بوده و ملك شمس الدين را به من سفارش كرده ، او را پيش من آر تا سخن او بپرسم . [ 161 ] ملك عماد الدين منفعل شد . طاهر بهادر اميرى را با چهل مرد بفرستاد ، تا ملك شمس الدين را از سرخ‌ريز آوردند . و طاهر بهادر در خاست بود ، بر سر بلندى خيمه زده . ملك را در كنار گرفت و گفت : اى ملك ، بريمين ما آن مواضع و ضياع از آن كيست ؟ گفت : از آن امير است - يعنى كه از آن من است - بعد گفت : در مقابل ما آن باغات و اسباب كيست ؟ گفت : آن نيز از آن امير است . پس از ملك عماد الدين پرسيد كه در اين موضع املاك تو كدام است ، و رعيت تو چند است ؟ ملك عماد الدين گفت كه آن كلاتهء مختصر ، و بنده را غير دو شماره در اين ولايت رعيت ديگر نيست . طاهر بهادر بخنديد و گفت : معلوم شد كه اكثر اين ولايت از آن ملك شمس الدين است هركه در ولايت خود نزول كند ، هر آينه مردم آنجا به خدمت او گرايند . ملك عماد الدين شرمنده گشت و به شب از لشكرگاه بگريخت . ملك شمس الدين دو ماه و نيم ملازم طاهر بهادر بود . [ 162 ] 26 . رفتن ملك شمس الدين پيش منكو خان چون شهور سنه خمس و اربعين و ستمايه ( 645 ) درآمد ، ملك شمس الدين كرت به تركستان رفت و سبب آن بود كه چون طاهر بهادر درگذشت ، پسر او هلقتو نويين « 1 » به جاى او بنشست . بعد از چندگاه هلقتو و قرانويين در افغانستان برج و رنجهان « 2 » را بتاختند و قرب پانصد سر شتر براندند و دويست نفر مردم به اسيرى گرفتند . شمس الدين پيش هلقتو و قرانويين آمد و گفت : طاهر بهادر اين ولايت را نتاخت ؛ چه همه مطيع‌اند . گفتند : ما نفر موده‌ايم كه كسى

--> ( 1 ) - روضات : هلتقونوين ( 2 ) - اصل : برج و رنجها ، جاى ديگر رنج و رنجهان